Expo_interview

نمایشگاه بین المللی صنعت ساختمان

نگاهی نو به رسالت اجتماعی سازندگان در صنعت ساختمان

صنعت ساختمان در ایران در نقطه عطف مهمی قرار گرفته است. از یک سو با چالش‌های متعدد اقتصادی و اجرایی روبروست و از سوی دیگر، مسئولیت سنگین پاسخگویی به نیاز مسکن اقشار مختلف جامعه را بر دوش می‌کشد. در این میان، برخی از سازندگان با نگاهی متفاوت به این صنعت می‌نگرند و معتقدند زمان بازنگری در رسالت سازندگان فرا رسیده است.

شرکت نِواز از سال ۱۳۸۵ فعالیت خود را در صنعت ساختمان‌سازی آغاز کرد و طی این سال‌ها با اجرای موفق ۴۴ پروژه مسکونی و ویلایی در ایران و ترکیه، به یکی از شرکت‌های پیشرو در این حوزه تبدیل شده است. این شرکت که فعالیت خود را از استان البرز آغاز کرده، امروز علاوه بر پروژه‌های متعدد در تهران، در بازار بین‌المللی و به‌ویژه شهر استانبول نیز حضور فعالی دارد. در این گفتگو با داود داودی، به بررسی چالش‌ها و مسئولیت‌های اجتماعی صنعت ساختمان می‌پردازیم.

به نظر می‌رسد صنعت ساختمان از مسیر اصلی خود فاصله گرفته است. این موضوع را چگونه می‌بینید؟

واقعیت این است که ما به عنوان سازنده کشور نتوانسته‌ایم آنطور که باید و شاید به رسالت اصلی خود عمل کنیم. این نارسایی را می‌توان در دو سطح داخلی و بین‌المللی مشاهده کرد. در عرصه بین‌المللی، نتوانسته‌ایم گام‌های موثری برای توسعه و اثرگذاری برداریم و در داخل کشور نیز سهم قابل توجهی در توانمندسازی اقشار ضعیف نداشته‌ایم. در شرایط اقتصادی کنونی که مردم بیش از هر زمان دیگری نیازمند حمایت و تدبیر هستند، صنعت ساختمان می‌توانست موتور محرک اقتصاد و نقطه امیدی برای جامعه باشد، اما از مسیر اصلی خود منحرف شده است.

چالش‌های اصلی صنعت ساختمان در ایران را چه می‌دانید؟

از نگاه ما که تجربه ساخت‌وساز در ایران و خارج از کشور را داریم، صنعت ساختمان در ایران با موانع جدی روبروست. بوروکراسی پیچیده و فرساینده، فرآیندهای اداری طولانی از مرحله اخذ پروانه گرفته تا اسناد مالکیت و تنظیم قراردادها، زمان و سرمایه زیادی را هدر می‌دهد. مسئله نوسازی بافت‌های فرسوده به دلیل نبود حمایت‌های لازم و قوانین سخت‌گیرانه پیشرفت چندانی نداشته است. علاوه بر این، مالیات‌ها و عوارض شهرداری نیز فشار مضاعفی بر سازندگان وارد می‌کند.

شما به توسعه متوازن شهری اشاره کردید. چرا این موضوع اهمیت دارد؟

در شرایط کنونی، بسیاری از مناطق شهری با بافت‌های فرسوده و زیرساخت‌های ضعیف مواجه‌اند. تمرکز صرف بر ساخت ساختمان‌های لوکس و مدرن در مناطق خاص، توسعه‌ای ناپایدار و ناعادلانه را به دنبال دارد. ما معتقدیم سازندگان نامدار و توانمند می‌توانند با تغییر رویکرد خود، به جای تمرکز بر یک منطقه خاص، در نوسازی و بهسازی مناطق کم‌برخوردار و فرسوده نقش‌آفرین باشند. این نگاه نه‌تنها باعث بهبود کیفیت زندگی شهروندان در نقاط مختلف شهر می‌شود، بلکه توسعه‌ای پایدار و متوازن را رقم می‌زند که به نفع کل جامعه خواهد بود.

چه راهکارهایی برای بهبود وضعیت کنونی پیشنهاد می‌کنید؟

نخست باید قوانین اصلاح شوند و بوروکراسی کاهش یابد. ایجاد بسترهای حمایتی برای سازندگان، به‌ویژه در حوزه نوسازی بافت‌های فرسوده ضروری است. همچنین سازندگان باید بیش از پیش به مسئولیت اجتماعی خود متعهد باشند و با اقدامات مؤثر، نقش واقعی خود را در ساخت آینده‌ای بهتر ایفا کنند.

توجه به بازارهای بین‌المللی نیز می‌تواند راهگشا باشد. ظرفیت‌های مهندسی و اجرایی کشور می‌تواند در بازارهای بین‌المللی نقش مؤثری ایفا کند و از این طریق نه‌تنها برای متخصصان این حوزه فرصت‌های جدیدی ایجاد شود، بلکه ارزآوری و رونق اقتصادی نیز برای کشور به همراه داشته باشد.

آینده صنعت ساختمان را چگونه می‌بینید؟

با وجود تمام چالش‌ها، ما به آینده امیدوار هستیم. معتقدم با تغییر نگرش و رویکرد سازندگان، می‌توان مسیر این صنعت را به سمت توسعه‌ای پایدار و عادلانه هدایت کرد. آبادانی باید همگانی باشد، نه محدود به بخش‌های خاصی از شهر. ما باید به عنوان سازندگان، فراتر از سودآوری صرف، به مسئولیت اجتماعی خود نیز بیندیشیم و در مسیر ساخت آینده‌ای بهتر برای همه شهروندان گام برداریم.